و نه گنهكاران در مجمع نيكان [ 1 ] ، زيرا خداوند راه نكوكاران را ميداند و راه گنه كاران از ميان مىرود . « [ 2 ] سپس مىگفت : » خدا را تسبيح گويد هر كه در آسمان است و بايد او را تسبيح گويد هر كه در بالا است و بايد همه فرشتگان او را تسبيح گويند و بايد همه لشكرهايش او را تسبيح گويند و بايد ماه و خورشيد او را تسبيح گويند و بايد ستارگان و روشنى او را تسبيح گويند و بايد آبى كه بالاى آسمان است پروردگار ما را تسبيح گويد زيرا اوست كه بهر چيزى گفت : باش . پس بود ، و او است كه هر چيزى را آفريد و پديد آورد و آنها را جاويد هميشه ساخت و هر چيزى از آنها را به اندازه اى گرفت و آنها را اندازه و انجامى نهاد كه از آن نگذرند . پس بايد هر كه در زمين است و آتش و سردى و برف و يخ ، خدا را تسبيح گويند زيرا او باد تند را بامر خود آفريد [ 3 ] ، خدا را در عبادتگاه راستگويان تسبيح تازه گوييد ، اسرائيل بافريننده خود خوشحال باشند ، [ پسران ] صهيون پروردگار شما را بزرگ ميدارند و نام او را با دف و طبل تسبيح گويند ، او را بزرگ گويند زيرا كه خدا بشريعت خود خوشحال شود و ناداران را يارى دهد تا راستگويان بكرامت او برافراشته گردند و با همه كسان خود او را تسبيح گويند ، خدا را با گلوهاى خود تكبير گويند و شمشير دودمه بدستشان باشد تا از قبيله ها انتقام گيرند و امتها پند گيرند ، پادشاهان ايشان را بزنجيرها بندند و سروران را به پابندهاى آهنين تا داورى نوشته بر ايشان بگذرد . « [ 4 ] » خدا را براى همه راستگويان ستايش است او را در جاى قدس او تسبيح گوييد ، او را در آسمان بزرگواريش تسبيح گوييد ، او را بجنبش و نيرويش تسبيح گوييد ،

--> [ 1 ] در اينجا هم عبارتى افتاده است و عبارت زبور اين است : شريران چنين نيستند بلكه مثل كاهند كه باد آن را پراكنده مىكند . لهذا شريران در داورى نخواهند ايستاد و نه گناهكاران در جماعت عادلان . ( مزمور اول ى 4 - 5 ) . [ 2 ] مزمور اول ى 1 - 6 . [ 3 ] مزمور 148 . [ 4 ] مزمور 149 .